auto Classic lifestyle Mini restauratie

Joop…

Joop, Mini uit 1977
Vandaag zijn we verder gegaan met de restauratie van onze Mini 1000 uit 1977. We hebben deze al enkele jaren in ons bezit. Zeg maar gerust dat Joop een lid van de familie is. Deze ouwe man staat inmiddels zes jaar, met zo nu en dan wat aandacht, stil in de loods.
Maar vandaag zijn we begonnen om de draad weer op te pakken. Joop moet naar buiten. Hij verlangt weer naar daglicht.

minirestoJoop toen we hem net een half jaar hadden

Vele handen maken…
En dan kan het ineens hard gaan. Van een oude vriend had ik nog een zogenaamde “spit” staan. Je weet wel, zo’n ding waar je kip in een over in ronddraait. Maar dan groter. Zelfs nog groter dan een kalkoen.
Nadat de motor er uit was, de wielophanging en de subframe’s er onder vandaan waren gehaald kon er eindelijk begonnen worden aan het reinigen en het ontdoen van de coating op de bodem. Zwarte taaie rommel wat zich moeizaam laat verwijderen. Wat een dramaspul.

miniresto1Joop in het spit

Hard werken
Het is hard werken als we de deadline van drie maanden willen halen. Jawel, drie maanden. En er is nog veel te doen. Heel veel laswerk, motorrevisie en het interieur moet grotendeels aangepakt worden. Ieder vrij uurtje wordt er ingestoken. Tussendoor ook nog de lopende projecten. Dus moet er ergens tijd vandaan gehaald worden. Maar je moet er wat voor over hebben om je doel te bereiken.
We gaan gewoon stug door.

miniresto3Schoonkrabben van de bodem